Μην την κερνάς, μίλα της έξυπνα... Εξυπνες ατάκες για το πρώτο φλερτ

ΛΟΝΔΙΝΟ Μια έξυπνη ατάκα ρίχνει ευκολότερα μια γυναίκα από ένα κερασμένο ποτό. Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζει μια νέα βρετανική έρευνα, επιβεβαιώνοντας ότι το χιούμορ είναι ο συντομότερος... δρόμος για την καρδιά μιας γυναίκας.

Το 66% των Βρετανίδων δήλωσε απερίφραστα ότι μια ευφυής κουβέντα, που αφήνει να φανεί η χιουμοριστική φύση ενός άνδρα, είναι καλύτερη από ένα κερασμένο σφηνάκι στο πρώτο ραντεβού. Σύμφωνα με τη μελέτη που διεξήγαγε μια εταιρεία διαδικτυακών παιχνιδιών, η Μr Green, αν ένας άνδρας θέλει να κερδίσει μια γυναίκα, από το πρώτο κιόλας ραντεβού τους, δεν χρειάζεται να της κάνει το τραπέζι ή να της αγοράσει λουλούδια. Αρκεί απλώς να της μιλήσει με ευρηματικότητα και φαντασία.

Σχεδόν οι δύο στις τρεις γυναίκες (64%) δήλωσαν ότι θα έβγαιναν ραντεβού με έναν άνδρα που θα τις προσέγγιζε με μια έξυπνη πρώτη ατάκα, όπως «Θέλεις επιτέλους να μιλήσουμε ή θα εξακολουθούμε να κοιταζόμαστε από μακριά;». Ενα ποσοστό της τάξεως του 59% δήλωσε ότι ακόμη και μια γλυκερή ατάκα όπως «Πόνεσες όταν έπεσες απ΄ τον ουρανό; Γιατί μοιάζεις με άγγελο» είναι σημάδι ενός άνδρα που διαθέτει έντονα την αίσθηση του χιούμορ, ενώ ένα 58% θεωρεί ότι μια τέτοια χιουμοριστική ευστροφία υποδηλώνει άνθρωπο με πλεόνασμα αυτοπεποίθησης. Και όλα αυτά δεν είναι λόγια του αέρα. Τέσσερις στις 10 γυναίκες συμφώνησαν όντως να βγουν ραντεβού με κάποιον που τις προσέγγισε με τέτοιον τρόπο, ενώ μία στις 10 συνήψε τελικά μακροχρόνια σχέση μαζί του.

«Για πολλά χρόνια αυτές οι ατάκες προσέγγισης ( σ.σ. γνωστές και ως «pick up lines») θεωρούνταν ως δείγμα ενός άνδρα τολμηρού ή σχεδόν απελπισμένου, που δεν είχε τίποτε να χάσει εκστομίζοντάς τες» επισημαίνει η επικεφαλής της έρευνας και διευθύντρια της εταιρείας, Κατ Μακ Λουρ, προσθέτοντας ότι «το χιούμορ είναι ο συντομότερος δρόμος για την καρδιά μιας γυναίκας. Οι γυναίκες λατρεύουν τον άνδρα που έχει υψηλή την αίσθηση του χιούμορ και μια έξυπνη ατάκα είναι το καλύτερο διαπιστευτήριο πως διαθέτεις μια τόσο σημαντική αρετή».

«Μπορεί κάποιες απ΄ αυτές τις ατάκες να είναι όντως γλυκερές ή κιτς, αλλά εδώ στη Βρετανία, τουλάχιστον, θεωρούνται ως σήμα κατατεθέν ενός πραγματικού τζέντλεμαν» καταλήγει εμφατικά η κυρία Μακ Λουρ, η οποία έδωσε και μια λίστα με τις πλέον δημοφιλείς ατάκες γνωριμίας. Η φράση «Πιστεύεις στον έρωτα με την πρώτη ματιά ή να ξαναπεράσω;» φιγουράρει στην κορυφή του σχετικού καταλόγου. Ακολουθούν ατάκες όπως «Πρέπει να έχουν κάποιο πρόβλημα τα μάτια μου, δεν μπορώ να τα ξεκολλήσω από πάνω σου» και «Γεια, θέλω απλώς να σου δώσω την ικανοποίηση να με απορρίψεις, γι΄ αυτό εμπρός λοιπόν...».

Αντίστοιχη έρευνα που έγινε σε 3.000 Βρετανούς κατέδειξε ότι 4 στους 10 άνδρες χρησιμοποιούν συστηματικά αυτόν τον τρόπο προσέγγισης στις κοινωνικές συναναστροφές τους, καθώς πιστεύουν ότι μια τέτοια ατάκα, όσο γλυκανάλατη και αν ακούγεται, είναι ικανή από μόνη της να «σπάσει τον πάγο» ανάμεσα σε δύο ξένους.

Φράσεις που μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο (σας)
Πιστεύεις στον έρωτα με την πρώτη ματιά ή να ξαναπεράσω; Τι άλλο κάνεις στη ζωή σου, εκτός φυσικά από το να είσαι όμορφη; Σε πειράζει να σε βλέπω από κοντά αντί να σε κοιτάζω από την άλλη άκρη του μαγαζιού;
Εχω ένα πρόβλημα με τα μάτια μου: δεν μπορώ να τα ξεκολλήσω από πάνω σου.
Θέλεις να μιλήσουμε επιτέλους ή θα εξακολουθήσουμε να κοιταζόμαστε από μακριά; 


ΤΟ ΒΗΜΑ

Απαντήσεις σε ερωτήματα της ψυχολογίας δίνει η εικονική πραγματικότητα

Η εικονική πραγματικότητα δίνει τη δυνατότητα στους επιστήμονες να θέσουν μέχρι πρότινος ανήθικα ή θεωρητικά αδύνατα ερωτήματα για την ανθρώπινη συμπεριφορά.

Ομάδα Ισπανών επιστημόνων σχεδίασε ένα πρόγραμμα που επιτρέπει στους άντρες να «βρεθούν» στο σώμα μιας γυναίκας που υπόκειται σωματική βία. Την ίδια ώρα, επιστήμονες στο Λονδίνο προσομοίασαν πείραμα της δεκαετίας του 1960, στο οποίο οι μισοί συμμετέχοντες πείθονταν να προκαλέσουν πόνο στους άλλους μίσους. Τα δύο αυτά πειράματα κρίθηκαν από την επιστημονική κοινότητα ως ανήθικα και υπερβολικά τραυματικά για τους εμπλεκόμενους.

«Θέλουμε να μάθουμε αν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την εικονική πραγματικότητα, όχι μόνο για να αλλάξουμε τον χώρο που βρίσκεται κάποιος, αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό», εξήγησε ο Μελ Σλέιτερ, επικεφαλής ερευνητής στο Ινστιτούτο Έρευνας και Προηγμένων Επιστημών της Καταλονίας. «Πώς θα επηρεαστεί η συμπεριφορά κάποιου που θα βρεθεί εικονικά σε ένα άλλο σώμα;»

Στο πείραμα των Ισπανών ερευνητών, οι άντρες συμμετέχοντες βρίσκονται σε ένα εικονικό δωμάτιο, με μια γυναίκα μπροστά τους να χαϊδεύει το μπράτσο τους. Την ίδια ώρα, η αίσθηση ενισχύεται από κάποιον που και στην πραγματικότητα κάνει την κίνηση της εικονικής γυναίκας.
Κοιτάζοντας στη συνέχεια στον καθρέφτη, βλέπουν τον εαυτό τους ως νεαρό κορίτσι με φούστα, ενώ αργότερα, από οπτική τρίτου προσώπου, βλέπουν τη γυναίκα που προηγουμένως χαΐδευε το χέρι, να χτυπά δύο φορές το κορίτσι στο πρόσωπο. Μέσα από αυτή τη διαδικασία αυτός που συμμετέχει στο πείραμα αισθάνεται με περισσότερο προσωπικό τρόπο το χτύπημα στο κορίτσι.
Ο Σλέιτερ εξήγησε τον τρόπο που η τεχνική αυτή μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση του ρατσισμού και της σωματικής βίας. «Με τον τρόπο αυτό μπορούμε να μάθουμε πώς είναι να είσαι το θύμα βίας ή να καταλάβουμε πώς είναι να υφίστασαι ρατσιστική συμπεριφορά. Για αυτό το λόγο, μπορεί να βοηθήσει τους θύτες να καταλάβουν το είδος της ζημιάς που κάνουν στους άλλος από ψυχολογική άποψη.»

Αυτά τα πειράματα μάλιστα μπορούν να είναι αποτελεσματικά ακόμη κι αν η ποιότητα της εικονικής πραγματικότητας δεν είναι ιδιαίτερα υψηλή. «Η οπτική ποιότητα δεν είναι μεγάλης σημασίας. Αυτό που είναι πιο σημαντικό είναι ο τρόπος αλληλεπίδρασης στο εικονικό περιβάλλον», εξήγησε ο Μπερνάρντ Σπάνλανγκ, ερευνητής εικονικής πραγματικότητας στο πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης.
Η εικονική πραγματικότητα χρησιμοποιείται ακόμη για την προσομοίωση ενός ψυχολογικού πειράματος που στοχεύει στις πιο σκοτεινές πλευρές του ανθρώπινου χαρακτήρα, όπου τα αληθινά πειράματα θα ήταν υπερβολικά τραυματικά για τους συμμετέχοντες. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, ο Στάνλεϊ Μίλγκραμ προκάλεσε αντιδράσεις με τα πειράματα του για τον τρόπο που οι άνθρωποι αντιδρούν σε φιγούρες εξουσίας, διαπιστώνοντας ότι, υπό πίεση, οι περισσότεροι άνθρωποι θα έκαναν ηλεκτροσόκ σε έναν άλλο άνθρωπο.

Το σενάριο του συγκεκριμένου πειράματος ήταν φανταστικό, χρησιμοποιώντας ηθοποιούς που υποδύονταν να υφίστανται ηλεκτροσόκ, ωστόσο θεωρήθηκαν ανήθικα γιατί βασίζονταν σε παραπλάνηση. Ο Σλέιτερ αναπαρήγαγε τα πειράματα αυτά με τη βοήθεια της εικονικής πραγματικότητας, στο πανεπιστημίου του Λονδίνου. «Αυτό που μας ενδιαφέρει, είναι αν θα έχεις τις ίδιες αντιδράσεις με τους συμμετέχοντες στο παλιότερο πείραμα, ακόμη κι αν γνωρίζει ότι κάνεις ηλεκτροσόκ σε έναν εικονικό χαρακτήρα», εξήγησε.
www.kathimerini.gr

«Στο βουνό, για να σώσουμε το μυαλό μας»

Καγιάκ και μπίρα αντικαθιστούν τα κινητά και τα λάπτοπ. Επιστήμονες έκαναν διακοπές μακριά από κάθε είδους ψηφιακές συσκευές, θέλοντας να διαπιστώσουν αν η αποχή αυτή έχει οφέλη για τον εγκέφαλο. Ο Τοντ Μπρέιβερ βγαίνει από μια σκηνή που έχει στήσει κόντρα στην πλευρά ενός φαραγγιού. Είναι ελαφρώς ηλιοκαμένος, εκτός από μια χλωμή λωρίδα γύρω από τον καρπό του. Για πρώτη φορά σε τρεις ημέρες στην ερημιά, ο Μπρέιβερ δεν φοράει το ρολόι του. «Το ξέχασα», λέει.
Είναι μια μικρή αλλαγή, την οποία πολλοί που κάνουν διακοπές παρατηρούν στον εαυτό τους στον βαθμό που χαλαρώνουν. Ομως, για τον Μπρέιβερ και τους συντρόφους του αυτές οι στιγμές προκαλούν μια ερώτηση: τι συμβαίνει στον εγκέφαλό μου;

Ο Μπρέιβερ, καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Ουάσινγκτον στο Σεντ Λιούις του Μισούρι, είναι ένας από τους πέντε επιστήμονες που πραγματοποίησαν ένα ασυνήθιστο ταξίδι. Στα τέλη Μαΐου πέρασαν μία εβδομάδα σε αυτήν την απομακρυσμένη περιοχή της Νότιας Γιούτας, κάνοντας ράφτινγκ στον ποταμό Σαν Χουάν, στήνοντας σκηνές στις όχθες του και περπατώντας στα φαράγγια του.

Ηταν ένα πρωτόγονο ταξίδι με έναν πολύ σύγχρονο στόχο: να κατανοηθεί πώς η εντατική χρήση ψηφιακών συσκευών και άλλων τεχνολογιών αλλάζει τον τρόπο που σκεπτόμαστε και συμπεριφερόμαστε και πώς η επίδραση αυτή μπορεί να ανατραπεί αν αποσυρθούμε στη φύση. Καθώς κατεβαίνουν τον Σαν Χουάν, οι ταξιδιώτες θα χαλαρώσουν, θα κοιμούνται καλύτερα και θα απαλλαγούν από τον καταναγκασμό να ελέγχουν διαρκώς την τσέπη τους για το κινητό τους. Ομως η σημασία τέτοιων αλλαγών είναι γι΄ αυτούς θέμα συζήτησης.

Ο οργανωτής του ταξιδιού, ο Ντέιβιντ Στρέγερ, καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Γιούτας, λέει πως η μελέτη τού τι συμβαίνει όταν απομακρυνόμαστε από τις συσκευές και ξεκουράζουμε τον εγκέφαλό μας- ιδιαίτερα πώς επηρεάζονται η προσοχή, η μνήμη και η μάθηση- είναι σημαντική επιστημονικά. «Η προσοχή είναι το ιερό δισκοπότηρο», λέει ο Στρέγερ. «Ολα αυτά για τα οποία έχεις συνείδηση, όλα όσα θυμάσαι και ξεχνάς, εξαρτώνται απ΄ αυτήν».

Απηχώντας άλλους ερευνητές, ο Στρέγερ λέει πως η κατανόηση τού πώς λειτουργεί η προσοχή θα μπορούσε να βοηθήσει στη θεραπεία μιας σειράς από ασθένειες, όπως η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής, η σχιζοφρένεια και η κατάθλιψη. Και λέει πως η υπερβολική ψηφιακή διέγερση σε καθημερινή βάση μπορεί να βλάψει την ψυχική υγεία των ανθρώπων.

Οι πέντε επιστήμονες που παίρνουν μέρος στο ταξίδι μπορούν να χωριστούν σε αυτούς που πιστεύουν και στους σκεπτικιστές. Αυτοί που πιστεύουν είναι ο Στρέγερ και ο Πολ Ατσλεϊ, 40 χρονών, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Κάνσας, ο οποίος μελετά την καταναγκαστική χρήση των κινητών τηλεφώνων από τους εφήβους. Υποστηρίζουν ότι η υπερβολική χρήση τεχνολογίας μπορεί να εμποδίζει τη βαθιά σκέψη και να προκαλεί άγχος και ότι η ζωή στη φύση μπορεί να βοηθήσει.

Οι σκεπτικιστές χρησιμοποιούν τις ψηφιακές συσκευές τους χωρίς επιφυλάξεις. Δεν έχουν πειστεί ότι θα βγει κάτι από το ταξίδι. Στην ομάδα αυτή περιλαμβάνονται ο 41χρονος Μπρέιβερ, ειδικός στην απεικόνιση του εγκεφάλου, ο Στίβεν Γιάντις, 54 χρονών, πρόεδρος του Τμήματος Ψυχολογικών Επιστημών και Επιστημών του Εγκεφάλου στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς, και ο Αρτ Κρέιμερ, 57 ετών, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόι, που έγινε γνωστός με τις μελέτες του για τα νευρολογικά οφέλη από τη γυμναστική.

Μιλάνε για μια μελέτη του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν που έδειξε ότι οι άνθρωποι μαθαίνουν καλύτερα αφού έχουν περπατήσει στο δάσος, παρά αφού έχουν περπατήσει σε έναν πολυσύχναστο δρόμο. Η μελέτη δείχνει ότι τα κέντρα μάθησης στον εγκέφαλο κουράζονται όταν τους ζητείται να επεξεργαστούν πληροφορίες, ακόμη και στη διάρκεια της σχετικά παθητικής εμπειρίας που είναι η αντίληψη του περιβάλλοντος στην πόλη.

Ο Στρέγερ υποστηρίζει πως η φύση μπορεί να ανανεώσει το μυαλό. «Οι αισθήσεις μας αλλάζουν. Κατά κάποιον τρόπο ρυθμίζονται ξανά- παρατηρείς ήχους όπως των γρύλων, ακούς το ποτάμι, συνδέεσαι περισσότερο με το φυσικό περιβάλλον, με τη γη μάλλον, παρά με το τεχνητό περιβάλλον», εξηγεί.

Ο Μπρέιβερ δέχεται την έρευνα του Μίσιγκαν, όμως θέλει να καταλάβει ακριβώς τι συμβαίνει μέσα στον εγκέφαλο. Και αναρωτιέται: γιατί ο εγκέφαλος δεν προσαρμόζεται στην έντονη διέγερση ώστε να ανταποκρίνεται καλύτερα σε αυτήν και να μπορούμε έτσι να κάνουμε με μεγαλύτερη επιτυχία πολλά πράγματα μαζί; «Σωστά», λέει ο σκεπτικιστής Κρέιμερ, «γιατί άραγε τα κυκλώματα δεν γυμνάζονται, ούτως ειπείν, ώστε να γίνουν ισχυρότερα;». Οι συμπεριφορικές μελέτες έχουν δείξει ότι οι επιδόσεις πάσχουν όταν κάνουμε πολλά πράγματα μαζί. Και οι ερευνητές αναρωτιούνται αν η προσοχή και η συγκέντρωση δέχονται πλήγμα όταν οι άνθρωποι περιμένουν απλώς να έρθει περισσότερη ψηφιακή διέγερση. «Η αναμονή ενός e-mail φαίνεται ότι εξαντλεί τη λειτουργική μνήμη μας», λέει ο Γιάντις.

«Υπάρχει μια πραγματική διανοητική ελευθερία στο να ξέρεις ότι κανένας και τίποτε δεν μπορεί να σε διακόψει», λέει ο Μπρέιβερ. «Ο χρόνος επιβραδύνεται», λέει ο Κρέιμερ.

Την τρίτη ημέρα του ταξιδιού, ο Στρέγερ λέει πως οι ταξιδιώτες βρίσκονται σ΄ ένα στάδιο χαλάρωσης το οποίο αποκαλεί «σύνδρομο της τρίτης ημέρας». Ακόμη και οι πιο σκεπτικιστές λένε πως κάτι συμβαίνει στον εγκέφαλό τους που ενισχύει τις επιστημονικές συζητήσεις τους- κάτι που μπορεί να είναι σημαντικό για να βοηθηθούν οι άνθρωποι να αντεπεξέλθουν σ΄ έναν κόσμο διαρκούς ηλεκτρονικού θορύβου. «Αν διαπιστώνουμε ότι οι άνθρωποι περιφέρονται κουρασμένοι και χωρίς να συνειδητοποιούν τις γνωστικές τους δυνατότητες», λέει ο Μπρέιβερ, «τότε τι μπορούμε να κάνουμε για να επαναφέρουμε τις πλήρεις δυνατότητές μας;».

Ακόμη και χωρίς να γνωρίζουν πώς ακριβώς το ταξίδι επηρέασε τους εγκεφάλους τους, οι επιστήμονες είναι έτοιμοι να συστήσουν λίγη χαλάρωση ως την οδό προς μια περισσότερο ανεμπόδιστη σκέψη. Οπως το θέτει ο Κρέιμερ, «πόσα χρόνια συνταγογραφούσαμε ασπιρίνη χωρίς να γνωρίζουμε τον ακριβή μηχανισμό της;». 

Η οικονομική κρίση φέρνει και την... ευτυχία

«Τα λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία » λένε. «Τη μιμούνται όμως περίφημα » θα έλεγαν κάποιοι άλλοι. Σε μια καταναλωτική κοινωνία που καταρρέει από την οικονομική κρίση, σε μια δουλειά που μας πιέζει αφόρητα, πώς μπορεί τελικά να αντλήσει κάποιος μερικά ψήγματα ευτυχίας; Φρικτές περικοπές προσωπικού έχουν οδηγήσει πολλούς στην ανεργία. Μειώσεις μισθών έχουν βγάλει εκτός προγραμματισμού χιλιάδες οικογένειες. Καταστήματα με ξηλωμένες βιτρίνες και δρόμοι-φαντάσματα δεν έχουν καμιά σχέση με τις σκηνές του παρελθόντος, της ευμάρειας. Τελικά μπορεί να μας δικαιολογήσει κανείς για μια... στιγμή δυστυχίας.

Και όμως υπάρχουν ορισμένοι μελετητές που υποστηρίζουν ότι, όπως όλα τα πράγματα στη ζωή, δίπλα στο μαύρο υπάρχει χώρος και για το άσπρο. Ακόμη και σε συνθήκες οικονομικής κρίσης. «Αρχίζουμε να εκτιμάμε τα πράγματα που είναι πραγματικά σημαντικά:οι φίλοι μας, η οικογένειά μας και ο κόσμος που ζούμε. Αυτά μας κάνουν πιο ευτυχισμένους από την κατανάλωση και τον ηδονισμό των ετών της οικονομικής άνθησης» λέει η ψυχολόγος-γνωσιακή ψυχοθεραπεύτρια Ασημίνα Χριστοπούλου. Οπως επισημαίνει, οι άνθρωποι σιγά σιγά συνειδητοποιούν ότι η ευτυχία μπορεί να μη βρίσκεται στη διαρκή αναζήτηση περισσότερων αγαθών ή στην ακριβή διασκέδαση.

O Βασίλης και η Βαγγελιώ Χατζηευστρατίου παντρεύτηκαν εν μέσω της κρίσης. « Ημασταν ερωτευμένοι και θέλαμε να είμαστε μαζί. Είπαμε γιατί δεν παντρευόμαστε...Θα τα καταφέρουμε». Από το μεγάλο σπίτι όπου ζούσαν μετακόμισαν σε ένα μικρότερο. « Δεν μας ένοιαζε.Αν η σχέση βασίζεται στην επικοινωνία η κρίση την κάνει πιο δυνατή.Οσο έξω αυξάνεται η ζούγκλατόσο μέσα στην οικογένεια αυξάνονται το δέσιμο,η αγάπη και η υποστήριξη. Τελικά είναι δυνατό να είσαι ευτυχισμένος εν μέσω κρίσης».

Τον τελευταίο χρόνο είναι πολλοί εκείνοι που περνούν τα πρωινά του Σαββάτου σε υπαίθριες δραστηριότητες με φίλους ή με την οικογένειά τους αντί να εξαντλούνται σε ένα ατέλειωτο shopping για το επόμενο «καυτό» απόκτημα. Η κρίση όμως ώθησε πολλούς και στον εθελοντισμό. Στην ΕΛΙΞ, μια οργάνωση που προωθεί την εθελοντική προσφορά, η κινητικότητα ήταν εφέτος μεγαλύτερη. «Ως σήμερα παρατηρούμε μια αύξηση της τάξης του 30% με 40%» λέει η υπεύθυνη της οργάνωσης κυρία Ντόρα Βουγιούκα. Πολλοίαπό τους νέους εθελοντές ήταν νέοι που έχασαν τη δουλειά τους.

«Το είδαν και σαν προσωπική εξέλιξη. Είναι μια μορφή άτυπης εκπαίδευσης,διά βίου μάθησης.Τώρα άρχισαν να βλέπουν τη δυνατότητα που τους δίνεται να ταξιδέψουν. Μπορούν να αποκομίσουν πράγματα από την προσφορά και τις νέες εμπειρίες» αναφέρει.

Στις δυτικές κοινωνίες η κυρίαρχη ιδεολογία για την επίτευξη της ευτυχίας ήταν συνυφασμένη με τα υλικά αγαθά. «Υπάρχει όμως και η άλλη όψη:να είσαι καλός άνθρωπος και να προσφέρεις στην κοινωνία» παρατηρεί ο κλινικός ψυχολόγος στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ κ. Πάρης Καπής. Η οικονομική κρίση κάνει τους ανθρώπους πιο δημιουργικούς. «Ψάχνουν για λύσεις και τις βρίσκουν. Και έρχονται πιο κοντά, προσπαθούν να βοηθήσουν ο ένας τον άλλον.Αναζητούν νέες δυνατότητες και προοπτικές και ανακαλύπτουν νέες εμπειρίες» λέει. Ο κόσμος αποκτά περισσότερο κριτική σκέψη, αρχίζει «να το φιλοσοφεί» λίγο περισσότερο. Οπως τονίζει ο κ. Καπής, «πολλοί έρχονται πιο κοντά στη θρησκεία περισσότερο ως σύστημα αξιών και λιγότερο ως τελετουργικό».

Η χαρά βρίσκεται στα απλά πράγματα

Χ ρήμα ή προσφορά στην κοινωνία; Ο κ. Ν.Νικολαΐδης (στη φωτογραφία περιστοιχισμένος από τους φίλους του) απάντησε «προσφορά» και πριν από έναν χρόνο βρέθηκε στις Βρυξέλλες εργαζόμενος σε μια Μη Κυβερνητική Οργάνωση. «Επέλεξα το δεύτερο γιατί με κάνει να νιώθω καλά. Ζούσα με λίγα, αλλά έκανα σωστή διαχείριση των χρημάτων και μπορούσα να ταξιδεύω.Εμενα σε ένα σπίτι με πολλά άτομα για οικονομικούς λόγους. Ομως μου βγήκε σε καλό, γιατί έκανα πολλούς φίλους.Θα επέλεγα αυτό από μια δουλειά σε πολυεθνική του Λονδίνου γιατί ξέρω ότι δεν θα γίνω ευτυχισμένος με πάρα πολλά λεφτά. Με αυτόν τον εναλλακτικό τρόπο ζωής ψυχικά ένιωθα μια χαρά. Με την ευρεία έννοια του ψυχικού πλούτουαυτό που έζησα ήταν μια πολύ καλή επένδυση».
Στις Βρυξέλλες απολάμβανε καθημερινά μικρές στιγμές ευτυχίας. «Κάθε ημέρα έλεγα “καλημέρα” στους συναδέλφους σε τουλάχιστον 6 διαφορετικές γλώσσες.Αυτό δεν είναι ευτυχία;Οπως είναι να διαβάζεις ένα βιβλίο στη σκιά ενός πλατάνου·να επισκέπτεσαι ένα μουσείο τα βράδια που είναι ανοιχτό · να κάνεις ατελείωτες βόλτες για να ανακαλύψεις αρχιτεκτονικά στολίδια της Αrt Νouveau κρυμμένα σε κάποιο στενό ή ζωγραφιές που σχεδίασαν στους τοίχους Βέλγοι καρτουνίστες · να φτάσεις στην άλλη άκρη της πόλης μόνο για να δοκιμάζεις σε πρατήριο σοκολάτας όση ήθελες ή άντεχες. Η μόνη πολυτέλεια που επέτρεπα στον εαυτό μου ήταν ένα ζεστό ποτήρι σοκολάτας στου Ρierre Μarcolini ύστερα από χιονοπόλεμο στον αυλόγυρο μιας γοτθικής εκκλησίας κάτω. Αυτά για μένα είναι ευτυχία».

Οι αστροναύτες του ISS «επιστρέφουν αδύναμοι σαν ογδοντάρηδες»

Οι σαραντάρηδες αστροναύτες που περνούν έξι μήνες στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό επιστρέφουν στη Γη με παροδική αλλά σοβαρή μυική ατροφία που θυμίζει ογδοντάρηδες, δείχνει νέα μελέτη, η οποία εγείρει ανησυχίες για τις μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές σε αστεροειδείς ή στον Άρη.

Παρά την καθημερινή εξάσκηση σε ειδικά μηχανήματα, οι αστροναύτες που περνούν ένα εξάμηνο σε τροχιά χρειάζονται φυσικοθεραπεία όταν επιστρέφουν και, λόγω προβλημάτων ισορροπίας, δεν μπορούν να οδηγούν αυτοκίνητο για δύο με τέσσερις εβδομάδες. Οι μύες επιστρέφουν πάντως στην αρχική τους κατάσταση έπειτα από μερικούς μήνες.

Το φαινόμενο της απώλειας μυικής μάζας ήταν γνωστό εδώ και χρόνια, ωστόσο η τελευταία μελέτη είναι η πρώτη που το επιβεβαιώνει με βιοψίες των μυών πριν και μετά το πολύμηνο ταξίδι.

H έρευνα του Πανεπιστημίου Μαρκέτ στο Μίσιγκαν εγείρει ερωτηματικά για τις μελλοντικές αποστολές στον Άρη που θα διαρκούσαν το λιγότερο τρία χρόνια. Θα μπορούσε το πλήρωμα να αντεπεξέλθει σε έκτακτες καταστάσεις;

«Εγώ θα ανησυχούσα», σχολίασε ο βιολόγος Ρόμπερτ Φιτς, επικεφαλής της μελέτης που χρηματοδοτήθηκε από τη NASA. Τα ευρήματα δημοσιεύονται στο Journal of Physiology.

Ο μηχανισμός του φαινομένου παραμένει ασαφής, πιθανότατα όμως σχετίζεται με τις μειωμένες απαιτήσεις της διαβίωσης σε μηδενική βαρύτητα.

Το περίεργο είναι ότι αστροναύτες χάνουν μυική μάζα παρόλο που εξασκούνται για μία έως δύο ώρες κάθε μέρα σε ειδικά μηχανήματα -διαδρόμους, στατικά ποδήλατα και μηχανήματα αντίστασης.

Η NASA περιμένει τώρα τα αποτελέσματα των δοκιμών για ένα νέο σύστημα άσκησης που έφτασε στον ISS πέρυσι.

Η μελέτη εξέτασε εννέα Αμερικανούς αστροναύτες και Ρώσους κοσμοναύτες που ταξίδεψαν στο σταθμό το διάστημα 2002-2005. Βιοψίες στους μύες της γάμπας πριν και μετά το ταξίδι έδειξαν μείωση 40% στη δύναμη των μυικών ινών βραδείας σύσπασης. Οι ίνες αυτές παίζουν κεντρικό ρόλο στην ισορροπία και τη στάση του σώματος και φαίνεται ότι πλήττονται περισσότερο από ό,τι οι ίνες ταχείας σύσπασης.

Προηγούμενες μελέτες στη Γη έχουν δείξει ότι οι εθελοντές που παραμένουν καθηλωμένοι στο κρεβάτι για μεγάλα χρονικά διαστήματα, προσομοιώνοντας τη διαβίωση σε μηδενική βαρύτητα, πρέπει να καταναλώνουν περισσότερες θερμίδες για να ωφεληθούν από την άσκηση.

«Όλα τα μέλη πληρώματος που εξετάστηκαν στη μελέτη [...] δεν έτρωγαν αρκετά» επισήμανε ο Φιτς.

Το ίδιο είχε παρατηρηθεί στο ρωσικό σταθμό Mir, στον οποίο οι κοσμοναύτες κατανάλωναν λιγότερες θερμίδες από ό,τι χρειάζονταν και συχνά επέστρεφαν στη Γη πιο αδύνατοι.

Το φαινόμενο ίσως συνδέεται με το φορτωμένο πρόγραμμα του πληρώματος, που δεν αφήνει πολύ χρόνο για τα γεύματα, αλλά και με τις διαταραχές της γεύσης και της όσφρησης που αναφέρουν ορισμένοι αστροναύτες.

Για τη διατήρηση της μυικής μάζας, τονίζει ο Φιτς, οι αστροναύτες πρέπει να τρώνε αμέσως μετά την άσκηση στα ειδικά μηχανήματα.

Επιφυλακτικός ως προς τα συμπεράσματα της νέας μελέτης εμφανίστηκε πάντως ο Γκρέγκορι Άνταμς, φυσιολόγος του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια ο οποίος συνεργάζεται με τη NASA. Επισήμανε ότι οι μύες της γάμπας είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι στην ατροφία και δύσκολα γυμνάζονται στο διάστημα, οπότε τα αποτελέσματα της έρευνας ίσως δεν είναι ενδεικτικά για όλο το σώμα.

Παραδέχεται πάντως ότι η μυική ατροφία είναι πρόβλημα που συχνά είναι αδύνατο να αντιμετωπιστεί με την άσκηση.

Η παραμονή σε συνθήκες μηδενικής βαρύτητας προκαλεί και άλλες διαταραχές, όπως για παράδειγμα μετακίνηση του αίματος από τα πόδια στον κορμό και διόγκωση της καρδιάς.

Εκτός από τη μυική ατροφία, το πλήρωμα μιας μελλοντικής αποστολής στον Άρη θα είχε να αντιμετωπίσει και την παρατεταμένη έκθεση στη φονική κοσμική ακτινοβολία. ΒΗΜΑ

Καταρρίπτεται ο μύθος της «γυναίκας - κυνηγού»

Οι ερωτικές περιπέτειες της Ντέμι Μουρ ή της Μαντόνα, που αναζητούν και αποπλανούν νεότερους σε ηλικία συντρόφους, έχουν απασχολήσει κατά κόρον τις στήλες «κοινωνικού» περιεχομένου. Αλλά, σύμφωνα με έρευνα βρετανικού πανεπιστημίου, ο μύθος της «γυναίκας-κυνηγού» καταρρίπτεται. Τα φαινόμενα αυτά αφορούν σχεδόν αποκλειστικά το χώρο της show-biz και όχι τους απλούς καθημερινούς ανθρώπους.

Σύμφωνα με την εν λόγω έρευνα του πανεπιστημίου του Cardiff, στην οποία συμμετείχαν 22.000 γυναίκες από 14 χώρες, οι οποίες χρησιμοποιούσαν το διαδίκτυο και τις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης, ο αριθμός των γυναικών που αναζητούσαν νεαρούς ως συντροφιά είναι πολύ περιορισμένος.

Στην πλειονότητα τους, και οι άνδρες και οι γυναίκες παραμένουν πολύ παραδοσιακοί, ιδίως όταν πρόκειται για το έτερο τους ήμισυ.

Για μια μακρόχρονη σχέση, η γυναίκα, κάθε ηλικίας και κάθε κοινωνικής προέλευσης, αναζητά κατά προτεραιότητα ένα άνδρα της ίδιας ηλικίας ή μεγαλύτερο από εκείνη, που μπορεί να της προσφέρει υλική και πνευματική ασφάλεια.

Ο άνδρας, από την άλλη, έλκεται περισσότερο από γυναίκες νεότερες σε ηλικία.

Σύμφωνα με τον καθηγητή Ψυχολογίας, Δρ. Μικαέλ Νταν, επικεφαλής της έρευνας, το φαινόμενο της "γυναίκας-κυνηγού" που προτιμά νέους και ωραίους για συντρόφους της δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, είναι προϊόν της προβολής των μέσων μαζικής ενημέρωσης και δεν αντιστοιχεί με την εξέλιξη των σχέσεων ανδρών και γυναικών.

Χωρισμένος με παιδιά

Όταν σου είπε πως έχει παιδιά από το προηγούμενο γάμο του, τυφλή από έρωτα, δεν το αντιμετώπισες σαν πρόβλημα. Όταν όμως αντί για την ταινία που ήθελες να δεις κατέληξες μεσημεριάτικα να βλέπεις παιδικά DVD άρχισαν να σε ζώνουν τα φίδια. Μήπως δεν είναι αυτή η σχέση που ονειρευόσουν; Κι όμως υπάρχουν τρόποι προσέγγισης.
Εκείνη είναι νέα, ωραία, και διαθέσιμη. Εκείνος πολυάσχολος, με ένα διαζύγιο στο ενεργητικό του και με παιδιά. Εκείνη λέει πως δεν την νοιάζει. Εκείνος όμως ξέρει πως δεν θα είναι εύκολο και αποφεύγει τους ενθουσιασμούς. Πέντε μέρες κατά την εργάσιμη εβδομάδα γίνεται γλέντι τρικούβερτο. Μέχρι που φτάνει το σαββατοκύριακο. Εκείνη τότε πρέπει να εξαφανιστεί από το σπίτι του. Και να σβήσει πίσω της οποιοδήποτε ίχνος. Εκείνος ξέρει πως κάτι πάλι θα αφήσει πίσω της. ένα κραγιόν, τη λοσιόν ντεμακιαζ, τις σερβιέτες της. Όπως τότε που ξέχασε το μπλουζάκι και τα παιδιά το είδαν. Και ρώτησαν. Γιατί μπαμπά έχεις στο σπίτι σου ένα κοριτσίστικο ρούχο; Επειδή η απάντηση ήταν δύσκολη αποφάσισε να τους τη γνωρίσει. Και από τότε τα σαββατοκύριακα εκείνη τα περνάει οικογενειακά. Τα πρωινά της Κυριακής ενώ θέλει να μείνει στο κρεβάτι μέχρι το μεσημέρι ετοιμάζει τηγανίτες. Το μεσημέρι βγαίνουν όλοι μαζί για φαγητό, τα απογεύματα παριστάνει τη Μαίρη Πόπινς στα καρουσέλ του λούνα- παρκ και το βραδάκι ρίχνει μια ματιά στις ασκήσεις των μαθηματικών της μεγάλης του κόρης. Εκείνος αισθάνεται υπέροχα και πλήρης με τη γυναίκα που βρίσκει τα παιδιά του αξιολάτρευτα. Εκείνη όμως μέσα της βράζει. Γιατί να ζει σαν παντρεμένη με παιδιά όταν το μόνο που θέλει είναι ο έρωτας και η ξενοιασιά; Και έχει δίκιο. Αλλά και εκείνος έχει δίκιο. Και τα παιδιά του έχουν δίκιο. Δυστυχώς όμως υπάρχουν καταστάσεις πέρα από το δίκιο και το άδικο. Καταστάσεις που απαιτούν ευθύνες, αποφάσεις και προσεκτικούς χειρισμούς.
Η ζωή σε δύο πράξεις.
Εάν τα βρήκε σκούρα η Τζούλια Ρόμπερτς στη γνωστή ταινία με τα παιδιά του Εντ Χάρις, η κατάσταση στη πραγματική ζωή είναι ακόμη πιο περίπλοκη. Το να κερδίσεις τα παιδιά του εξαρτάται κυρίως από ένα πρόσωπο: Εσένα. Και πάλι όσο καλή θέληση και να δείξεις τίποτε δεν μπορεί να εγγυηθεί επιτυχία. Οι άνδρες πιστεύουν, εντελώς λανθασμένα, πως οι γυναίκες έχουν ένστικτο με τα παιδιά, γι αυτό και τις αφήνουν μόνες να βγάλουν από τη φωτιά τα κάστανα. Η πρώην σύζυγος δεν αποκλείεται να κάνει ότι πέρνά από το χέρι της για να μην δέσει το γλυκό, εάν στο μεταξύ εκείνη δεν έχει δέσει σε κάποια σχέση και το κυριότερο τα ίδια τα παιδιά το πιθανότερο είναι να σε κοιτάζουν με μισό μάτι.
Είναι δικαιολογημένο. Δεν πρέπει να ξεχνάς ότι τα παιδιά του αντιμετώπισαν ένα διαζύγιο και αισθάνονται χαμένα, μπερδεμένα και υπεύθυνα γι αυτό. Φυσικά και δεν είναι αλλά δυστυχώς έτσι λειτουργεί η παιδική φύση. Επιπλέον η εμπειρία δείχνει πως τα παιδιά των χρισμένων έχουν την τάση να προστατεύουν τους γονείς τους. Κοντά τους θα περάσεις την δυσκολότερη εξεταστική της ζωής σου. Όσο μικρότερα είναι τόσο πιο απλά γίνονται τα πράγματα. Θέλουν από σένα παιχνίδι, υπομονή, φροντίδα και καλή διάθεση. Εκεί όμως που αρχίζει το θέμα να περιπλέκεται είναι όταν τα παιδιά πλησιάσουν στην εφηβεία και γνωρίζουν τι γίνεται πίσω από τις κλειστές πόρτες των μεγάλων. Δεν υπάρχει περίπτωση τότε να μην σε δουν ανταγωνιστικά κυρίως αν ο μπαμπάς είναι φουλ ερωτευμένος και λιώνει με το που σε κοιτάζει
Συνεπώς βρίσκεσαι μπροστά σε μεγάλες αποφάσεις γι αυτό:

-Μην δεχτείς να γνωρίσεις τα παιδιά του εάν πρώτα δεν έχεις ξεκαθαρίσει που θέλεις να πας με αυτόν άνδρα. Εάν τον αντιμετωπίζεις σαν μια πρόσκαιρη αν και ευχάριστη περιπέτεια τα ανήλικα καλό είναι να βρεθούν μακριά από αυτό. Σεβάσου τον χρόνο που διαθέτει σε αυτά και ποτέ μα ποτέ μην του γκρινιάξεις για τις ώρες που στερεί από σένα για να βρεθεί κοντά τους. Πάρε απόφαση πως τα σαββατοκύριακα θα βγαίνεις με τις φίλες σου. Αποδέξου το γεγονός πως τα Χριστούγεννα δεν θα τον αγκαλιάσεις κάτω από τι γκι και το Πάσχα θα λείπεις από κοντά του όταν μαζεύει τα φιλιά της αγάπης. Το καλοκαίρι θα κάνεις περιοριστείς να του στέλνεις μηνύματα όταν θα οργώνεις τα νησιά του Αιγαίου ενώ εκείνος θα βρίσκεται σε μια ρηχή ακτή παίζοντας με κουβαδάκια. Σύμφωνοι, η σχέση δεν θα είναι πλήρης αλλά θα είναι έντιμη, ισότιμη, ξεκάθαρη και αξιοπρεπής.
-Εάν αυτός ο άνδρας είναι ο έρωτας της ζωής σου τότε έχει έρθει η στιγμή για τη μεγάλη σου μάχη. Μην παραστάνεις τη ξετρελαμένη με τα παιδιά του για να τον ευχαριστήσεις . Δώσε στα πράγματα χρόνο και απλώς πλησίασε τα. Δεν είναι υποχρεωτικό να τα αγαπήσεις σα να ήταν δικά σου αλλά σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να τα σεβαστείς. Εξάλλου οι καλύτερες και πιο ισορροπημένες σχέσεις περνούν από τον δρόμο του σεβασμού και της κατανόησης. Βγείτε μαζί, άκουσε ότι και αν έχουν να σου πουν και απόφυγε τις υπερβολές. Τα παιδιά αισθάνονται αμήχανα μπροστά σε εκδηλώσεις λατρείας από ανθρώπους που δεν γνωρίζουν καλά. Μην τους κάνεις πολύ ακριβά και πολύ ξεχωριστά δώρα, μην τα φλομώσεις στους επαίνους και τα κομπλιμέντα γιατί θα νιώσουν πως εκβιάζεις για τη συμπάθεια και την αποδοχή τους. Τα μικρά είναι αμείλικτα και οι ερωτήσεις που θα σου κάνουν για τη σχέση σου με τον μπαμπά τους θα ξεπεράσουν τα όρια της διακριτικότητας. Προσπάθησε να απαντήσεις με ειλικρίνεια λαμβάνοντας όμως πάντα υπόψιν την ηλικία τους και πόσα από αυτά είναι σε θέση να καταλάβουν. Μην κρύψεις την αγάπη σου για εκείνον αλλά δείξε τους πως χωρούν και αυτά μέσα σε αυτήν. Το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να τους αφιερώσεις χρόνο. Στρώσου σε χαλί να παίξεις με τουβλάκια, διάβασε τους παραμύθια ή πάρε και επιπλέον πρωτοβουλίες όπως να τα μάθεις κολύμπι ή ποδήλατο. Ότι και να κάνεις όμως θα πρέπει να συμμετέχεις σε αυτό με όλη σου την καρδιά.
-Η σχέση που έχει κάποιος με ένα άλλον άνθρωπο είναι μοναδική. Το ίδιο ισχύει και για ένα πάτερα με τα παιδιά του. Το τελευταίο που σου χρειάζεται είναι να βρεις χώρο ώστε να μπεις ανάμεσα τους. Αυτό δεν θα σου το συγχωρήσουν ούτε αυτός ούτε και εκείνα. Όταν δεις πως θέλουν να έχουν με εκείνον τις δικές τους στιγμές θα πρέπει να αποσυρθείς από τη προσκήνιο χωρίς κατεβασμένα μούτρα. Μην πάρεις το μέρος τους αν εκείνος τα μαλώσει. Θα πιστέψουν πως τον αμφισβητείς. Ούτε όμως και να ταχθείς στο δικό του. Θα νιώσουν πως κάνατεσυμμαχία εναντίον τους. Εάν έχεις γνώμη θα τη κρατήσεις για τον εαυτό σου εκτός και να σου ζητηθεί να την εκφράσεις. Σε αυτές τις περιπτώσεις η αλήθεια λέγεται μεπροσοχή και σε πολύ χαμηλούς τόνους. Στο κάτω- κάτω η ανατροφή τους δεν είναι δουλειά σου. Αυτό αφορά τον πατέρα και την μητέρα τους, χωρίς αυτό να σημαίνει πως θα πρέπει να σφυρίζεις αδιάφορα στις κρίσεις. Η διακριτικότητα και η ευγένεια θα είναι σύμμαχοι σου όχι μόνο τον πρώτο καιρό, αλλά συνέχεια.
-Μη διανοηθείς να παίξεις την μαμά νο2 ή ακόμη χειρότερα μην την κατηγορήσεις ποτέ μπροστά τους. Ότι και να χτίσατε μαζί με προσοχή θα καταρρεύσει στη στιγμή. Ακόμη και αν νιώσεις τη ζήλια να σε πνίγει, δεν αποκλείεται τα παιδιά να σε αναστατώσουν με ιστορίες από τη κοινή τους ζωή δεν θα πρέπει να του δείξεις την ταραχή σου αλλά να την κάνεις γαργάρα ώστε να συμμεριστείς τον ενθουσιασμό και τη χαρά τους. Είναι βέβαιο πως αυτές οι στιγμές θα τους λείπουν τρομερά και εσύ δεν είσαι σε θέση να της υποκαταστήσεις, ούτε και πρέπει. Με τον αγαπημένο σου μπορείς να το συζητήσεις αλλά και πάλι αφού το έχεις προηγουμένως επεξεργαστεί μέσα σου. Ο στόχος σου είναι να γίνεις φίλη με τα παιδιά του. Ένας άνθρωπος της απολύτου εμπιστοσύνης τους με τον οποίο περνούν ευχάριστα και χωρίς προβλήματα τον καιρό τους.
-Εάν μέσα στους στόχους σου είναι να κάνεις δικά, σου παιδιά θα πρέπει να το ανακοινώσεις από νωρίς στον αγαπημένο σου. Εάν εκείνος συμφωνήσει δώστε ένα περιθώριο στα πράγματα πριν δημιουργήσετε τη δική σας οικογένεια αφού όμως πρώτα έχετε κατακτήσει τα βασικά με τα δικά του παιδιά. Θα χρειαστεί να τα προετοιμάσετε και να τα πείσετε πως το να έρθει στο σπίτι ένα ακόμη πλάσμα αυτό δεν θα σημαίνει πως θα τα αγαπάτε και θα τα φροντίζετε λιγότερο. Εάν όμως εκείνος δεν θέλει πια να ακούσει λέξη για εγκυμοσύνες, πάνες, μπιμπερό και καροτσάκια και για σένα η τεκνοποίηση προτεραιότητα τότε απλά αυτός ο άνδρας δεν είναι κατάλληλος. Θα πρέπει να τον αποχαιρετήσεις. Είναι δικαίωμα σου να επιχειρήσεις να βρεις αυτό που στα αλήθεια ζητάς.

Ο διαλογισμός διδάσκει (και) καλούς τρόπους

ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ Μια τεχνική διαλογισμού, ονόματι Ολιστική Εκγύμναση Σώματος-Νου (Ιntegrative Βody-Μind ΤrainingΙΒΜΤ), βελτιώνει εντυπωσιακά την ανθρώπινη συμπεριφορά καθώς επιδρά σε κέντρα του εγκεφάλου τα οποία συνδέονται με τον θυμό και τους μηχανισμούς που οδηγούν στη σύγκρουση. Με άλλα λόγια μας βοηθάει να γίνουμε «καλύτεροι άνθρωποι» και πιο συνεργάσιμοι με τους άλλους επιδρώντας όχι μόνον στα συναισθήματα αλλά και στη συμπεριφορά μας.

Εντεκα ώρες εξάσκησης της τεχνικής αυτής ήταν αρκετές για να παράγουν θεαματικά αποτελέσματα σε 45 φοιτητές του Πανεπιστημίου του Ορεγκον στις ΗΠΑ το οποίο διεξήγαγε σχετική έρευνα. Οι μισοί εξασκήθηκαν στην τεχνική ΙΒΜΤ ενώ οι άλλοι μισοί έκαναν απλά ασκήσεις χαλάρωσης. «Κάποιος που εξασκεί αυτό το είδος διαλογισμού μπορεί και βρίσκει ηρεμία και εσωτερική γαλήνη, ενώ ταυτόχρονα ελέγχει πολύ καλύτερα την οργή και την επιθετικότητα» επισημαίνει ο ψυχολόγος και καθηγητής Μάικλ Πόσνερ, εκ των επικεφαλής της έρευνας.

«Πιστεύουμε ότι η νέα αυτή διαπίστωση είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα για τους τομείς της εκπαίδευσης, της υγείας και της νευροεπιστήμης» δηλώνει ο δρ Γι-Γιουάν Τανγκ από το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο στο Ντάλι της Κίνας.

Το είδος αυτό διαλογισμού το οποίο βελτιώνει αρκετά τη συγκέντρωση και μειώνει σχετικά το άγχος σε μόλις πέντε ημέρες ανάγεται στην κινεζική ιατρική και στην αντίληψη των ταοϊστών και των κομφουκιανών περί αρμονίας του ανθρώπου με τη φύση. Αντίθετα, άλλες τεχνικές συχνά παίρνουν χρόνια ώσπου να φέρουν τα επιθυμητά αποτελέσματα τόσο στη φυσική κατάσταση όσο και στην ψυχολογία του ατόμου.

Η ΙΒΜΤ συνδυάζει διάφορες «ασκήσεις», όπως η σωματική χαλάρωση, ο έλεγχος της αναπνοής και η εστίαση της προσοχής σε κάθε είδους συναίσθημα, που στόχο έχουν την ισορροπία σώματος και πνεύματος. Για την εκμάθηση της ΙΒΜΤ κυκλοφορούν ειδικά CD με σχετικές οδηγίες οι οποίες όμως δεν αρκούν για τη αφομοίωσή της. Ο ρόλος ενός καλού εκγυμναστή θεωρείται ιδιαίτερα σημαντικός καθώς κάθε κίνηση του σώματος πρέπει να έχει συγκεκριμένο αντίκτυπο στην ψυχολογία και στις συναισθηματικές αντιδράσεις κάθε εκγυμναζόμενου ξεχωριστά.

Την Ολιστική Εκγύμναση Σώματος-Νου έχουν επιλέξει χιλιάδες Κινέζοι για την άσκησή τους με εντυπωσιακά αποτελέσματα. Ας σημειωθεί μάλιστα ότι η εξάσκηση της ΙΒΜΤ προβλέπεται και για τα παιδιά, γεγονός που μπορεί να βοηθήσει ιδίως όσα έχουν προβλήματα επιθετικής συμπεριφοράς.

Παλαιότερα η ίδια ομάδα αμερικανών ακαδημαϊκών είχε συμπεράνει ότι ο διαλογισμός μειώνει τα επίπεδα άγχους, κατάθλιψης και κούρασης. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ο διαλογισμός επηρεάζει ιδιαίτερα την περιοχή του εγκεφάλου που ονομάζεται κογχομετωπιαίος φλοιός. Δυσλειτουργίες στην περιοχή αυτήν έχουν συνδεθεί με τη διαταραχή ελλειμματικής προσοχής, την άνοια, την κατάθλιψη, τον πανικό, τη σχιζοφρένεια και πολλές ακόμη διαταραχές. Το ζητούμενο τώρα για τους ερευνητές είναι να βρουν αν με την περισσότερη εξάσκηση της τεχνικής ΙΒΜΤ αυξάνεται το μέγεθος του κογχομετωπιαίου φλοιού. Αν αυξάνεται, πιθανολογείται ότι διευρύνονται οι δυνατότητες αντιμετώπισης και άλλων προβλημάτων όπως το στρες και η αίσθηση της καθημερινής κόπωσης που συνοδεύουν πολλούς, ιδίως εργαζόμενους, στον δυτικό κόσμο. TO BHMA

Τα θυμάμαι όλα επειδή κοιμάμαι και ονειρεύομαι

ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ Ενας χορταστικός και γεμάτος όνειρα ύπνος κάθε βράδυ είναι το «κλειδί» για την καλή μνήμη. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξαν επιστήμονες που συμμετείχαν στο 118ο Συνέδριο της Αμερικανικής Ψυχολογικής Εταιρείας στο Σαν Ντιέγκο των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο ύπνος, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της φάσης RΕΜ («Rapid Εye Μovement», φάση ταχέων κινήσεων των οφθαλμών, όταν τα όνειρα είναι πιο «ζωντανά»), είναι πολύ σημαντικός για την ανάπτυξη των μηχανισμών της μνήμης, είπε η ερευνήτρια Σάρα Μέντνικ του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας Σαν Ντιέγκο.

Και εξήγησε: «Τα όνειρα μας βοηθούν να παγιώσουμε τα γεγονότα στη μνήμη μας, να τα κατατάξουμε και τα κατανοήσουμε καλύτερα. Γι΄ αυτό όσοι άνθρωποι ονειρεύονται καταφέρνουν καλύτερα να θυμούνται πληροφορίες και να συνδέουν μεταξύ τους γεγονότα όταν είναι ξύπνιοι». Η κυρία Μέντνικ τόνισε μάλιστα ότι η «επαναφόρτιση» με έναν ελαφρύ υπνάκο δεν προσφέρει ανάλογο αποτέλεσμα με εκείνον του κανονικού, βραδινού ύπνου.

Συνήθως κατά τον βραδινό ύπνο βιώνουμε τέσσερις ως πέντε φάσεις RΕΜ, οι οποίες στο τέλος της νύχτας γίνονται μεγαλύτερες σε διάρκεια. Αυτό σημαίνει ότι ένας ενήλικος που κοιμάται λιγότερο από οκτώ ώρες κάθε βράδυ (επομένως ο RΕΜ ύπνος του είναι ανεπαρκής) σταδιακά αδρανοποιεί την ικανότητα του εγκεφάλου του για δυνατή μνήμη. Παρ΄ ότι η φάση RΕΜ δεν κατηγοριοποιείται ως βαθύς ύπνος, επιτυγχάνεται μόνο όταν ο εγκέφαλος έχει περάσει από τα στάδια του βαθέος ύπνου. Οι επιστήμονες έδειξαν σε εθελοντές που συμμετείχαν στην έρευνα ομάδες τριών λέξεωνόπως «μπισκότο», «καρδιά» και «δεκαέξι»- και τους ζήτησαν να βρουν μία τέταρτη λέξη που να συνδέει κάθε τριάδα (σε αυτό το παράδειγμα η σωστή απάντηση στην αγγλική γλώσσα είναι είναι το επίθετο γλυκός- «sweet»). Οι εθελοντές εξετάστηκαν μία φορά το πρωί και μία το απόγευμα. Στο μεταξύ κάποιοι κοιμήθηκαν φθάνοντας σε φάση RΕΜ ύπνου, κάποιοι σε φάση μη RΕΜ, ενώ οι υπόλοιποι απλώς ξεκουράστηκαν. Οι τελευταίοι, μαζί με εκείνους που έφθασαν έως την πρώτη φάση του μη RΕΜ ύπνου, δεν παρουσίασαν βελτίωση στα αποτελέσματα του τεστ, ενώ η ομάδα που έφθασε σε ύπνο RΕΜ βελτίωσε τις πρωινές της επιδόσεις κατά 40%. Η δρ Μέντνικ πιστεύει ότι η δημιουργία συσχετισμών μεταξύ προηγουμένως ασύνδετων πληροφοριών στον εγκέφαλο ενισχύεται από τις νευρολογικές διεργασίες κατά τη διάρκεια του ύπνου RΕΜ. «Ο ύπνος RΕΜ είναι απαραίτητος προκειμένου να συγκεντρώσουμε όλες τις πληροφορίες που δεχόμαστε σε καθημερινή βάση και να τις μετατρέψουμε σε μνήμες που θα μπορέσουμε να χρησιμοποιήσουμε αργότερα» τόνισε η δρ Μέντνικ.

Ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: σύμφωνα με τον καθηγητή ψυχολογίας Ντάνιελ Σάκτερ, ο οποίος μαζί με τους συναδέλφους του από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ παρουσίασε τη δική του έρευνα στο συνέδριο, οι ανθρώπινες αναμνήσεις μάς βοηθούν να οραματιστούμε το μέλλον. Ο κ. Σάκτερ, χρησιμοποιώντας απεικονιστικές μεθόδους του εγκεφάλου, βρήκε ότι η ικανότητα να θυμόμαστε γεγονότα του παρελθόντος σχετίζεται άμεσα με την ικανότητα να «φανταζόμαστε» γεγονότα που δεν έχουν συμβεί ακόμη, και μάλιστα κατά κάποιο τρόπο να «προσομοιώνουμε» στον εγκέφαλό μας αυτά τα μελλοντικά περιστατικά. ΤΟ ΒΗΜΑ

Απιστούν οι άνδρες που βγάζουν λιγότερα

Όταν ο άνδρας βγάζει λιγότερα χρήματα από τη σύντροφό του είναι πιο πιθανό να την απατήσει. Αυτό αποκαλύπτει έρευνα για την απιστία που παρουσιάζεται στο ετήσιο συνέδριο του Αμερικανικού Συλλόγου Κοινωνιολογίας στην Ατλάντα των Ηνωμένων Πολιτειών.

Όπως εξηγεί μάλιστα η κοινωνιολόγος Κριστίν Μουνς, από το Πανεπιστήμιο Κορνέλ, η απιστία ίσως είναι ένας τρόπος για να αποκαταστήσουν οι άνδρες με τα χαμηλά εισοδήματα - σε σύγκριση με τα αντίστοιχα των συντρόφων τους-τον ανδρισμό τους, που στα μάτια τους απειλείται.

«Το γεγονός ότι ένας άνδρας κερδίζει λιγότερα χρήματα από τη σύντροφό του μπορεί να απειλεί την αρσενική του ταυτότητα, θέτοντας υπό αμφισβήτηση την παραδοσιακή αντίληψη που θέλει τους άνδρες να είναι αυτοί που προσφέρουν στην οικογένεια», προσθέτει η Μουνς.

«Η σύνδεση αυτή (μεταξύ εισοδημάτων και απιστίας) είναι πιο έντονη σε κάποιες πληθυσμιακές ομάδες που δίνουν ιδιαίτερη σημασία στην παραδοσιακή έννοια το ανδρισμού, όπως οι άνδρες που κατάγονται από τη Λατινική Αμερική», υπογραμμίζει η ερευνήτρια.

Αποκαλύπτει επίσης ότι αν η γυναίκα είναι αυτή που φροντίζει για τις ανάγκες της οικογένειας, τότε είναι πιο πιθανό να απατήσει τον σύντροφό της. Αντίθετα, αν μία γυναίκα εξαρτάται οικονομικά από τον σύζυγό της είναι λιγότερο πιθανό να τον απατήσει.

Πάντως, ανεξαρτήτως της οικονομικής τους θέσης, οι γυναίκες είναι δύο φορές λιγότερο πιθανό να απατήσουν το σύντροφό τους σε σχέση με τους άνδρες. Σύμφωνα με την έρευνα, σε μία χρονική περίοδο έξι ετών το 6,7% των ανδρών απάτησε τη σύντροφό του, σε αντίθεση με το 3,3% των γυναικών.