Σάββατο, 19 Ιουνίου 2010

Αυξάνονται τα διαζύγια των... γκρίζων κροτάφων

Για την 60χρονη ψυχολόγο Ιόλη Κριεζή, το να μιλά για το διαζύγιό της ύστερα από 28 χρόνια γάμου δεν είναι ταμπού: «Μετά τον χωρισμό μου με είχε πιάσει πανικός. Επαθα κατάθλιψη. Εκλαιγα ακόμα και όταν οδηγούσα, τόσο που κόντεψα να τρακάρω», λέει στα «ΝΕΑ». Για την ίδιαόμως η διαχείριση ενός διαζυγίου εμπίπτει στις αρμοδιότητες του επαγγέλματός της ψυχολόγος για περισσότερο από 35 χρόνια, εργάζεται σήμερα στο ΑθηναϊκόΚέντρο Μελέτης του Ανθρώπου, όπου δύο φορές τον χρόνο διοργανώνει σεμινάριαγια ζευγάρια, αλλά και επαγγελματίες ψυχολόγους. Οπως λέει πάντως, τοδιαζύγιό της στα 52 την άλλαξε τόσο ως γυναίκα όσο και ως επαγγελματία. 
«Μου πήρε καιρό να σταθώ στα πόδια μου, αλλά όταν το έκανα άρχισα να εκτιμώ τον εαυτό μου πολύ περισσότερο», λέει η κ. Κριεζή. Ο σύζυγός της έχει πλέον μια νέα σχέση, αλλά η ίδια δεν σκέφτηκε ποτέ να ξαναφτιάξει τη ζωή της «γιατί η ενασχόληση με τη ζωή των παιδιών δεν άφηνε καθόλου ελεύθερο χρόνο». 

Τα γκρίζα διαζύγια, όπως της κ. Κριεζή- όταν δηλαδή και οι δύο σύζυγοι είναι 55 ετών και άνω- αποτελούν παγκόσμιο φαινόμενο, λέει στα «ΝΕΑ» η αμερικανίδα ιστορικός και ερευνήτρια σε ζητήματα γάμου Στέφανι Κουντζ. 

Ο λόγος; Οσο οι άνθρωποι ζουν περισσότερο, δεν διστάζουν να αφήσουν μια κορεσμένη σχέση για κάτι καλύτερο. Οπως αναφέρει η κ. Κουντζ, ο χωρισμός του πρώην αντιπροέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, 62χρονου Αλ Γκορ, από την 61χρονη σύζυγό του Τάιπερ είναι το πιο πρόσφατο παράδειγμα. Οι Γκορ χώρισαν ήρεμα και ανακοίνωσαν το διαζύγιό τους ύστερα από 40 χρόνια γάμου, τέσσερα παιδιά, μια αντιπροεδρία και ένα βραβείο Νομπέλ... με ένα μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Ο χωρισμός τους δεν ήταν αναμενόμενος: το 2003 μάλιστα είχαν κυκλοφορήσει και ένα βιβλίο- «Joined at the heart» (Ενωμένοι στην καρδιά)- με θέμα τον τότε επιτυχημένο γάμο τους. «Απέδειξε όμως ότι ακόμα και οι πιο επιτυχημένοι γάμοι ξεφτίζουν», σύμφωνα με την κ. Κουντζ. 

Συμβατικά
«Και στην Ελλάδα πλέον παρατηρείται η τάση να χωρίζουν ζευγάρια ύστερα από πολλές δεκαετίες γάμου», λέει στα «ΝΕΑ» η κ. Ελένη Γκλεγκλέ, δικηγόρος με ειδίκευση στο οικογενειακό δίκαιο. Οπως εξηγεί, οι λόγοι πίσω από ένα γκρίζο διαζύγιο είναι η συμβατική συμβίωση χωρίς καμία σεξουαλική επαφή και η παράταση της διάρκειας του γάμου για χάρη των ανήλικων παιδιών. «Οι Ελληνες δεν χωρίζουν νωρίς. Είτε διότι θέλουν να μεγαλώσουν μαζί τα ανήλικα παιδιά τους είτε γιατί κανείς από τους δύο δεν θέλει να επιφορτιστεί ένα ακόμα άσχημο διαζύγιο», λέει η κ. Γκλεγκλέ. 

Σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, το 2006 καταγράφηκαν 1.757 διαζύγια συζύγων με διάρκεια γάμου 25 χρόνια και άνω. Την ίδια χρονιά, το ποσοστό των ανδρών που πήραν διαζύγιο σε ηλικία 50-54 ετών αυξήθηκε κατά 14% από το 2002, ενώ των γυναικών 55-59 ετών κατά 28%. Στους χωρισμούς, ύστερα από μακροχρόνιες σχέσεις, η αίσθηση του «εμείς» χάνεται τελευταία, υποστηρίζει η κ. Κριεζή. «Ακόμα και τώρα που ακούω τον πρώην άνδρα μου να λέει “εμείς πήγαμε, εμείς σχεδιάσαμε”- μιλώντας φυσικά για τον ίδιο και τη νέα σύντροφό του μου, έρχεται τρέλα. Είναι ένα άλλο “εμείς”, όχι το δικό μας, αλλά είναι “εμείς”». 

Οικονομική συνεργασία
Σε ερώτηση για το τι έχει αλλάξει στον θεσμό του γάμου από το 1970, όταν τα περισσότερα από τα ζευγάρια που σήμερα χωρίζουν αποφάσιζαν να παντρευτούν, η κ. Κουντζ απαντά: «Τη δεκαετία του 1960 και στις αρχές του 1970, οι περισσότερες οικογένειες ακολουθούσαν το πατριαρχικό μοντέλο: ο άνδρας ήταν εκείνος που έφερνε τον επιούσιο άρτο στο σπίτι και οι γυναίκες υποτάσσονταν σε εκείνον φροντίζοντας το σπίτι και μεγαλώνοντας τα παιδιά. Σήμερα ο γάμος είναι περισσότερο μια “οικονομική” συνεργασία όπου και οι δύο σύντροφοι συνεισφέρουν στο οικογενειακό εισόδημα. Αυτό έχει ωφελήσει πολλούς γάμους, αλλά είναι και για τις γυναίκες ικανοποίηση να μοιράζονται ακόμα και τις δουλειές του σπιτιού». Νομικά δεν έχει αλλάξει κάτι, δηλώνει η κ. Γκλεγκλέ, όμως η προσθήκη στη νομική γλώσσα όρων όπως «η ελεύθερη συμβίωση» και «οι μονογονεϊκές οικογένειες» έχει αλλάξει τον τρόπο που οι δικηγόροι, αλλά και οι δικαστές αντιμετωπίζουν τον θεσμό. 

Σεβασμός στα παιδιά
Οταν υπάρχουν παιδιά δεν χωρίζεις ποτέ, υποστηρίζει η κ. Κριεζή. «Είσαι υποχρεωμένος να βλέπεις τον άλλο συνέχεια. Αλλωστε, ποια παιδιά θέλουν να βλέπουν τους γονείς τους να τρώγονται;», λέει συμπληρώνοντας ότι η ίδια και ο πρώην σύζυγός της συναντιούνται 2-3 φορές τον χρόνο, όταν χρειάζεται να λύσουν κάποιο ζήτημα για τα παιδιά. «Οταν τα παιδιά έρχονται στην πρώτη θέση- και δεν χρησιμοποιούνται ως μέσο εκδίκησηςτότε το διαζύγιο είναι ειρηνικό. Ας μην ξεχνάμε όμως ότι ακόμα και στα καλά διαζύγια τα παιδιά υποφέρουν». 

Στην Ελλάδα το διαζύγιο θεωρείται ακόμα στίγμα, λέει η κ. Γκλεγκλέ. Οπως συμπληρώνει, υπάρχουν ζευγάρια των οποίων τα ενήλικα παιδιά τούς επιβάλλουν τη συμβίωση για να μην αναγκαστούν να αναφέρουν ότι είναι «παιδιά χωρισμένων γονιών». «Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις που ενώ η σύζυγος δεν θέλει να ζητήσει διατροφή, τα ενήλικα παιδιά που ακόμα σπουδάζουν έχουν κινήσει τις νομικές διαδικασίες», προσθέτει. 

«Νομίζω ότι όλα τα παιδιά του διαζυγίου φοβούνται να παντρευτούν. Οι γιοι μου απογοητεύτηκαν όταν χωρίσαμε. Ακόμα έτσι νιώθουν. Μεγαλώσανε λίγο γρηγορότερα από τα υπόλοιπα παιδιά και έχουν αρχίσει να αντιμετωπίζουν επιφυλακτικά τις δικές τους ερωτικές σχέσεις», λέει η κ. Κριεζή. 


Οι γυναίκες συνήθως αποφασίζουν πότε θα λυθεί ο γάμος

Η ΑΠΙΣΤΙΑ δεν είναι ο σημαντικότερος λόγος για ένα διαζύγιο στα 55 και άνω, λέει στα «ΝΕΑ» η κυρία Γκλεγκλέ. 

«Η εμπειρία μου δείχνει ότι η ύπαρξη τρίτου προσώπου δεν κλονίζει πάντοτε τον γάμο». Η επίμονη επέμβαση των γονέων του ζευγαριού στην οικογενειακή ζωή, αλλά και η ανάγκη για οικονομική ανεξαρτησία των δύο συζύγων είναι πιο σημαντικοί λόγοι, συμπληρώνει. 

Η κυρία Κριεζή δεν ένιωσε οικονομικά εξαρτημένη από τον σύζυγό της: «Αν δεν ήμουν οικονομικά ανεξάρτητη ίσως έμενα στον γάμο μου περισσότερα χρόνια. Ομως η κατάσταση είχε γίνει ούτως ή άλλως προσβλητική και έπρεπε να λάβει τέλος», λέει στα «ΝΕΑ». 

Οι γυναίκες συνήθως αποφασίζουν πότε θα λυθεί ο γάμος και σπάνια οι άντρες φεύγουν από μόνοι τους, υποστηρίζει η κ. Γκλεγκλέ. «Πρόσφατα είχα μια περίπτωση που ούτε ο μεσήλικας σύζυγος, ο οποίος διατηρούσε παράλληλη σχέση, αλλά ούτε και η σύζυγός του, που γνώριζε γι΄ αυτήν, επιθυμούσαν να χωρίσουν. Η ερωμένη ήταν εκείνη που τελικά απαίτησε το διαζύγιο», λέει. 

Η οικονομική ανεξαρτησία είναι ένα «καλό διαπραγματευτικό χαρτί» στο δικαστήριο, λέει η κ. Γκλεγκλέ. «Δεν είναι λίγες οι φορές που ακούμε γυναίκες 55-60 ετών να λένε “θα με χωρίσεις, θα με πληρώσεις!”. Υπάρχουν όμως γυναίκες και άνδρες που χωρίζουν παραχωρώντας τα πάντα προκειμένου να ελευθερωθούν», λέει. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Γράψτε και εσείς το σχόλιο σας!

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...